Yüce ve bir daha doğmayacak yeni bir günün eşiğinde

Yeni ve alışıldık olan her şeye inkarla;

Sevmelere ve adanmalara ulanmış bir yaşamın içinde

Sarmalanmış bulursun kendini

Tek ve özgün olmayan bir kalbin görüntüsü

Ruhsal bir kimliğin önündeki beden kadar engel

Özgürlüğe ve gerçekliğe atılamayacak adım kadar korkak

Kelimelerle çevrelenip,

Önsözlerle kısaltılmış

Statüsel minyatür bir yaşamın içinde

kapana kısılmış hissedersin

hislerinin aidiyetinin bile sana ait olduğuna emin olamadan

gözlerini doğrulttuğun aydınlık gerçeğin

yeni bir aldanışın karanlığı olduğunun farkındalığıyla

acı yüklü bir bilgeliğe erişirsin

kitaplardan öğrendiğin yaşamın

deneyimlerle güçlendirilmiş taklitçiliğine hapsolursun

basitliğin ve yalınlığın küçülttüğü evreninde

çürümüş umutların ve hedeflerinle

başkasının yaşamının içinde

paslanmış bir idealin gölgesinde ezildiğini anlarsın

yaşamın sana vaad ettiklerinin

senin kendini adadıklarının

kopyasının kopyası olduğunu bir şeylerin

ve asla ortaya çıkarılamayacak düşlerin

soyutluğun imgesel acınası özüne hapsolmuş

basit ve karmaşıklıklarla aldatılmış

maskelerle saklanmış

özenti yaşamının içinde

öylece uzanıp giden sonsuz yolların başlangıcında

çıkışı bulunamayacak labirentlerde

kurtulunamayacak girdaplarda

kıvranıp durduğunu anladığında

iflah olmaz kaosların eşiğindesindir artık

asla aydınlığa eremeyecek düşünüşlerin ortasında

yağmurların ve yaşamsal belirtilerin birer aldatmaca aolduğu

sahte görünümlerle kandırılmış bir dünyanın içinde olduğunu bilirsin

çırpınışların batışın demektir artık

aydınlanışın karanlık

ve kimse kurtarmayacak

seni bu yanlış tasarımdan

kendin bile

insanların da dahilinde oldukları bir

bok çukurunda yaşam sürmektesin

asalak virüsler gibi…

deney

hayat başlı başına bir deneydir aslında.
önce doğumu deneyimler insan,sonra yaşamın sonsuz olasılıktaki eylemsel varyasyonlarını,
farklı kombinasyonlarla dener.
yaşamımızda her gün her an, farklı bir yaşam durumunun içinde buluruz kendimizi.
her an farklı bir deney yaparız.
en son da ölümü deneyimleriz.Her ne kadar ölüm,insanları korkutan,ürperten bir yapıya sahip olsa da
sonuçta bu da bir deneyin parçasıdır.

önce doğumu,var olmanın sırlarını deneyimleriz.Algılayamayız belki ama başlayan yaşam bizimkisi olduğu
için bizzat
içinde fiziksel olarak var oluruz bu deneyin.
doğmanın nasıl birşey olduğunu bilemeyiz belki algılardan yoksunuzdur bu evrelerde.
Ama hayatı öğrenmek,keşfetmek deneyinde buluruz kendimizi kısa bir süre sonra.
Bilinçsiz hallerimizle farklı varyasyonel eylemler içine gireriz.
içgüdülerimiz deneme yanılmaya yönlendirir bizi.tanımaya başlarız içinde bulunduğumuz koca evrenimizi.
deneyerek,yanılarak.

Yaşamı tanırız sonra.Olgunlaşırız.Algılamaya başlarız birşeyleri.zaman zaman değişik olaylar yaşarız.
Üzüntü,neşe gibi zıt
duyguları tanırız.Hayatı ve içinde bulundurduğu kavramları,yaşamımızda karşımıza çıtıkça ve
onları algılama durumumuza
göre kavrar,anlamsal bir yapı kazandırırız.
içinde bulunduğumuz durumların analizini yaparız bazen.Yaşantılarımız üzerinde kontrol hakkını kazanırız.
müdahale ederiz kendimize.
çevremizi değiştirir yeniden yapılandırız beğenilerimize göre.
bir kişiliğimiz olur.Nerden geldiği tartışmalı da olsa.
Özlerimizde taşıdığımız kırıntılar ve yaşamsal deneyimlerimizin ortak ürünü olan karakterlere,yaşam algısına
sahip oluruz
farklı bir deney,n parçasıyızdır her anımızda.
Deneyin yürütücüsü,muhatabı,deneği.Zaman zaman değişir rollerimiz.

ölmenin nasıl birşey olduğunu anlayamadan yaşarız,bir gün öleceğimizi bile bile.
Çürüyeceğğini bilsek de bir gün gülümsemelerimizin,biz hep gülümseriz.
zaman kaybı olduğunun farkındayızdır ama hep kafa yorarız boş işlere.
Zamanımızı daha iyi değerlendirmenin anlamsız olduğunu düşünürüz bazen
ne de olsa ölüm anlam ya da anlamsızlık aramaz.Ayırt etmez birini diğerinden.

Bizler nerede olduğumuzu bilmeden yaşarız.
Çoğu zaman içinde bulunduğumuz yaşamın farkına bile varamayız.
ölü olmanın nasıl birşey olduğunu bilmediğimiz için,yaşamanın ne olduğunu da bilemeyiz bazen.
çünkü biz hep yaşamışızdır. kendimizi yaşarken ansızın buluveririz.
belki bazen ölümün kıyısına yaklaşmak farkına vvarmamızı sağlar yaşamanın anlamını.

bir deneyin içinde sürüklenir gideriz işte.Hayatı sahip olduğumuz kelimelerin elverdiği kadarıyla tanırız.
algılarız belki anlamını,sembolik ifadesini bilemediğimiz duygu ve olayları bazen.Ama ifade edemeyiz.
Kelimelerimiz kadar özgürüz belki de.
kelimelerimiz kadar geniş bir bakış açımız var.

hayat

HAYAT. BAZEN BİR MELODİNİN ARKASINA GİZLENMİŞ. BAZENSE UNUTULMUŞ ESKİ BİR ŞARKININ İÇİNDE.

GEÇMİŞİN DERİNLİKLERİNDEN ŞİMDİKİ ZAMANA DEK GELMESİNİ BAŞARMIŞ BİR EFSANE BELKİ DE. YA DA YALAN VE GERÇEK KARIŞIMI DÜNYAMIZIN SAKAT ÇOCUĞU.

HAYALLER BAAZEN… BAZEN DE HAYALLERİ BÜYÜTEN BEYNİMİZ. YA DA YANILSAMALAR. OLDUĞU VEYA OLACAĞI SANILAN SANRILAR. BİR LİSE SIRASININ ALTINDA UNUTULMUŞ ANILAR BELKİ DE. BETONLARIN ARDINA GÖMÜLMÜŞ. MEKANLARIN DEĞİŞİMİNE YENİK DÜŞMÜŞ. UNUTULMUŞ,UNUTTURULMUŞ. ANILARA GÖMÜLMÜŞ. ZİHNİMİMİZİN DERİNLİKLERİNE İTİLİP ORDA YALNIZ BIRAKILMIŞ. FOTOĞRAFLARA SIĞDIRILMIŞ BAZEN. BAZENSE GÖZYAŞLARININ YAKICI YALNIZLIĞINA TERKEDİLMİŞ. LANETLENMİŞLİK DUYGUSU BAZEN. YALNIZLIKLA LANETLENMİŞLİK. SONSUZ YALNIZLIKLA. KİMSENİN SANA YARDIM EDEMEYECEĞİ HİSSİ. YARDIM İSTEMEDİĞİN. ÖLÜMÜ VE ÖLÜMSÜZLÜĞÜ AYNI ANDA İSTEDİĞİN. MUTLULUĞU İSTEDİĞİNİ SANDIĞIN ANLAR. AMA BUNUN DA SENİ TATMİNE ULAŞTIRMAYACAĞINI ANLADIĞINDA SONSUZ TATMİNSİZLİĞE MAHKUM OLMA HİSSİ.

YALAN. YALANSIZLIK. YALNIZLIK. YALNIZSIZLIK. ÇOCUKLUĞUNDA YARATTIĞIN KARMAŞIK BİR TERİMDİR BAZEN HAYAT. BÜYÜDÜĞÜNÜ SANDIĞIN. YOK OLMAYACAĞINA İNANDIĞIN. KAVRADIĞINI SANDIĞIN HAYATIN GERÇEĞİNİ.. GERÇEKSİZLİĞİNİ. LANETLENEN İNSANLARDAN OLDUĞUNUN FARKINDALIĞI. SORGULAMA HASTALIĞINA YAKALANDIĞIN O GÜNÜN SENDE BIRAKTIĞI ACI TAT.

ŞARAP BAZEN. SARHOŞ OLMAK. HAYATA BU BULANIK AMA SAF PENCEREDEN BAKTIĞIN. BUNLAR HAYAT. HAYAT BAZEN ANLAMSIZDIR. BELİRSİZ İMGELERDEN OLUŞUR BUNLAR VE DAHA BİNLERCESİ GİBİ. BETİMLEMELER. KENDİNİ VE EVRENİ. TANIMLAMAYA ÇALIŞTIĞIN GERÇEKLİKLER. BOŞUNA GAYRETLER. ASIL OLANIN ZAMAN OLDUĞUNU SADECE ONUN SÖZÜNÜN GEÇTİĞİNİ ANLARSIN BİRGÜN. HAYAT KARŞISINDA UFACIK BİR NOKTA OOLDUĞUN GERÇEĞİNİ KAVRARSIN VE ÇARESİZLİĞİNE AĞLARSIN. BUNU DEĞİŞTİRMEYE UĞRAŞIRSIN. ÇABALARSIN. bİRŞEY YAPAMAYINCA ZİHNİNİ KULLANIRSIN. ANCAK ORDA ALT EDEBİLİRSİN HAYATI. BUNU KAVRARSIN. BU GERÇEKLİK SANA BİR YOL SUNAR. BUNUN İÇİN YAZARSIN. VAR OLAN YENİLMEZ HAYATI YENEBİLDİĞİN BİR ORTAM OLAN ZİHNİNDE YEPYENİ BİR EVREN YARATIRSIN. RENKLERİNİ VE ÇOĞULLUĞUNU SEN BELİRLERSİN BU HAYATIN. HERŞEYİNİ SEN BELİRLERSİN. SEN ÇİZERSİN YOLUNU EVRENİN VE KENDİSİNİ. KENDİNİ DE HATTA. TEKRAR DOĞURUP DEĞİŞTİRİP FARKLI DONANIMLARLA SÜREBİLİRSİN MÜCADELEYE. ADINI BİLE YENİ BAŞTAN KOYABİLİRSİN. TANRISI SENSİNDİR BU YEPYENİ EVRENİN. GÜÇ SONSUZ VE TAMAMEN ÇIPLAK BİR HALDE SENİN ELİNDEDİR.

BUNUN YANISIRA AYNI ZAMANDA ŞİZOFRENİK BİR EĞİLİMDİR DE YAZMAK,

KENDİNLE KONUŞURSUN. KENDİNE ŞİİRİLER YAZAR, MASALLAR ANLATIRSIN. ÖYKÜLER BÜYÜTÜP DÜŞLER KURARSIN VE HEPSİNİ KENDİNE ANLATIRSIN VE KENDİN İÇİN YAPARSIN BUNLARI. O İÇİNDEKİ ASLA TATMİN OLMAZ ŞEYTANI SUSUTURABİLMEK İÇİN BELKİ. BELKİ DE İÇİNDEKİ MASUM YAPAYALNIZ ÇARESİZ ESKİ GÜNLERİN ÖZLEMİNİ İÇİNDE TAŞIYAN ÇOCUĞU AVUTABİLMEK İÇİN. NE GÜZELL MAZERETLER BULUYOR İNSAN KENDİNE. BU SONSUZA DEK UZANIYORMUŞ HİSSİ YARATAN EVRENİN İÇİNDE. LANET OLASI GÖLGELERİN SONSUZA DEK UZANIP GİTTİĞİBU YERDE DAHA FAZLA YAŞAMAK NE DENLİ HEYECANLI OLABİLİR Kİ. CESARETİNİ VE İRADESİNİ ELİNE ALMASI LAZIM ARTIK İNSANIN BELLİ BİR EVREDEN SONRA HAYATIN. KENDİSİNİ YOK EDEBİLNMELİ İNSAN. BEDENİNİ. RUH ÖLÜMSÜZ. BENLİĞİNİ ÖLDÜRÜP YERİNE YENİSİNİ KOYABİLMELİ İNSAN.. BU DÜNYANIN VE ÇEVRENİN DİĞER İNSANIN YARATTIĞI SAHTE BELLEĞİ SÖKÜP YERİNE GERÇEĞİNİ VE TAMAMEN SANA AİT OLANINI KOYABİLMELİSİN GÜNÜ GELDİĞİNDE. AYRI APAYRI DÜNYALAR DÜŞLEYEBİLMELİSİN BELLEĞİNDE.

YEPYENİ BİR ÇOCUK OLMAYA BAŞLAMALISIN ARTIK. YEPYENİ VE TAMAMEN SANA AİT.